In een interview met Dolf Jansen dat ik enige tijd geleden las zei hij dat hij authentiek was. “Dichterbij kun je niet komen” (citaat). Deze uitspraak heeft me enige tijd bezig gehouden, omdat hij voor mij zo kernachtig weergeeft hoe je authenticiteit kunt zien en hoe je dit kunt ontwikkelen.
Hoe dichtbij laat je iemand komen? Het hangt in de praktijk nog vaak af om wie dat gaat. De kunst is om hierin minder afhankelijk te worden van wie je tegenover je hebt maar ongeacht de persoon nabijheid te bieden aan de ander. Nabijheid bied je door jezelf (als mens) open te stellen, het masker af te doen en te laten zien wie je werkelijk bent. Met al je vermeende tekortkomingen! Door je zo open te stellen ontvang je ook openheid van de ander. Zaai wat je wil oogsten.
In mijn boekje “Onkruid bestaat niet” heb ik beschreven dat oordelen zorgen voor afstand in de relatie. Hoe meer oordelen, hoe groter de afstand. De oordelen gaan over jezelf of over de ander. Dat maakt voor de relatie en de nabijheid die je biedt, geen verschil. De oordelen komen voort uit angst. Het is dus de angst die zorgt voor verwijdering en afstand tussen mensen.
Hoe dichtbij je iemand laat komen hangt van het gevoel van veiligheid af. Dit is het resultaat van je zelfvertrouwen en het vertrouwen dat je in de andere persoon hebt. Zelfvertrouwen is de basis voor de ontwikkeling van jezelf tot een authentiek mens.
Daarnaast zie ik in het citaat van Dolf Jansen een krachtige mogelijkheid voor zelfontwikkeling: stel jezelf eens de vraag hoe dichtbij je iemand (of bepaalde mensen) laat komen. En wat maakt dat je ergens een grens trekt?
Dan volgt een argumentatie waar (sociale) angst onder zit. Door deze angst onder ogen te zien verdwijnt deze vrijwel altijd. Hierdoor word je authentiek en ervaar je een grotere verbondenheid.
Wil je een stap maken naar authentiek leiderschap? Ga dan naar www.authentiek-leiderschap.nl
